کاشكاش با من سخني مي گفتي تا دگر با خود سخن نگويم.
كاش دوستم داشتي تا با بودنت تنهايي را احساس نمي كردم.
كاش مرا مي فهميدي تا مجور نباشم تمام غصه ها ودردها يم را به تنهايي بر دوش خسته ام بكشم.
كاش تمام دوست داشتن هاازعشق بودوتمام كتاب هاي دنيا ازدوستي مي نوشتند.
كاش تمام قلم ها وقتي بدست گرفته مي شودندكه نام تو را مي نوشتند.
كاش تو فقط مال من بودي ولي افسوس كه...
كاش هميشه پائيزبود ومن از صداي خش خش برگ ها متوجه آمدنت مي شدم.
|
|