از سوسک می ترسیم از له کردن شخصیت دیگران نمی ترسیم.

از عنکبوت می ترسیم از اینکه تمام زندگیمون به یه تار بنده نمی ترسیم.

ازخوب سرخ شدن قرمه سبزی میترسیم از سرخ شدن آدمها از خجالت نمی ترسیم.

از سرما خوردگی می ترسیم از سرخورده کردن دوستامون نمی ترسیم.

از شکستن لیوان می ترسیم از شکستن دل آدم ها نمی ترسیم. 

 

مي گن عاشقي گناه اما من تا پاي جونم
                                    با تموم تار پودم پاي عشق تو مي مونم
چشامو ازم مي گيرن تا ديگه تو رو نبينم
                                    من تو قفس مي ذارن كه ديگه با تو نشينم
مي خوان عاشقت نباشم مي گن اين يه اشتباه
                                    بي خبر از اين كه عشقت واسم آخرين پناهه
چه جوري مي خوان بگيرن تو رواز من نم دونم
                                    توتو قلب من نشستي توي هر قطره خونم
دستامو بستن كه ديگه دستاي تورو نگيرم
                                    توي اين قفس بپوسم توي اين قفس بميرم
مي خوان عاشقت نباشم مي گن اين يه اشتباه
                                     بي خبر از اين عشقت كه واسم آخرين پناهه
مي گن اين يه اشتباه اما من تا پاي جونم
                                     باتموم تار پودم بازم عاشقت مي مونم

وقتی  شادی  آروم  بخند!

                              تاغم هات بیدار نشن

وقتی غمگینی آروم گریه کن!

                            تاشادی هات ناامید نشن

 

شبی می گذشتم از دم ویرانه ای

به ناگه چشم مستم خیره شد بر خانه ای

لنگ لنگان پیش رفتم تاکناره پنجره

ناگهان دیدم صحنه ی ویرانه ای

پدری کور علیل .مادری مات مبهوت.پسرک از سوز سرما دندان به لب...

دخترک مشغول عیش ونوش بابیگانه ای!!!

زان پس لعنت فرستادم به خود

که دگر مست نروم سوی هرمستانه ای

تانبینم دختری عفت فروش بهره نان خانه ای

سلام ای تنها بهونه واسه ی به تو رسیدن

                     هنوزم پر می کشه دل واسه ی به تو رسیدن

واسه ی جواب نامت می دونم که خیلی دیره

                   بزار به حساب  غربت  نکنه  دلت  بگیره

عزیزم  بگو  ببینم  که  چه  رنگ  روزگارت

                 خیلی دوست دارم تو مهتاب یه شب کنارت